Aktualnie znajdujesz się na: Strona głównaOfertaSZTUKA KARATEFilozofia Karate

Filozofia Karate

  • Masutatsu Oyama jako jeden z najwybitniejszych karateka minionego stulecia definiuje: "Karate jest sztuką i filozofią walki".
     Tą sztukę walki można śmiało kojarzyć z perfekcją, i pełnym zaangażowaniem się. Wiele sztuk tj.; malarstwo, muzyka, rzeźba łączy ta sama idea.  W Japonii również za sztukę uważa się judo, aikido, kendo  czy ikebana.

     Mas_Oyama_Karate.jpg
    Człowiek realizując swoje ideały, szuka ich w sztuce. Zaspokaja je poprzez zgłębianie sztuki w celu realizowania potrzeb estetycznych, odkrywanie właściwych wartości i mądrości poprzez znajdowanie drogi w celu ich urzeczywistnienia. Powszechnie uważa się, że tylko dominowanie nad potrzebami materialnymi może wytworzyć pełne i subtelne potrzeby. Jednak oprócz pracy człowiek potrzebuje przeżyć wewnętrznych i dlatego rodzi się zapotrzebowanie nie tylko na poznanie rzeczywistości, ale i na własną sztukę. Wielu ludzi, szczególnie z wyższym wykształceniem, utożsamia tę myśl poprzez sztukę karate, muzykę czy taniec. Dlatego karate nie powinno być traktowane jako jedynie umiejętności pokonania przeciwnika, ale też jako droga do samorozwoju - tak w sensie fizycznym, jak i duchowym.

    Karate jako sztuka i karate jako rekreacja to jedno. Jednym elementem, który różni to pojęcie jest zakres ćwiczeń. Forma rekreacyjna zakłada program na minimum możliwości, sztuka zakłada program na maksimum możliwości człowieka. Obie formy pociągają szczególnie ludzi pragnących osiągnąć fizyczną i psychiczną dyscyplinę wewnętrzną, dążących do osiągnięcia celu. Wtopienie się w świat innych wartości jakie obowiązują w Dojo poprzez poddanie się reżimowi treningowemu, zmusza do skupienia uwagi na technice, oddychaniu, walce. Głębokie zaangażowanie fizyczne i psychiczne powoduje hamowanie i wyciszanie w obszarach mózgu, które przez wiele godzin dziennie są eksploatowane. Końcowym efektem ćwiczeń jest uczucie odprężenia. 

    Japońskie powiedzenie mówi „Ichi no ue ni san nen - trzy lata na skale”. To powiedzenie symbolizuje wytrwałość, którą powinniśmy się odznaczać przez cały czas. Jest to jedna z najważniejszych filozofii w Karate Kyokushin. Sosai powtarzał, że dla karateka to powiedzenie powinno brzmieć „Sekijo ju nen - czyli dziesięć lat na skale”. Jeśli przeciętny człowiek musi wytrwać przez trzy lata, to karateka powinien z łatwością wytrwać dziesięć. Kyokushin jest sztuką, a ważniejsze od kopnięć, uderzeń i kata jest duch w sercach karateka, który uczy ich jak z wytrwałością i dojrzałością stawić czoła wyzwaniom dnia codziennego. Pierwszą oznaką kultywacji ducha wytrwałości ma miejsce wtedy, kiedy początkujący uczeń porzuca podejście „po co się męczyć’ i zanim się podda podejmuje dalszą walkę z samym sobą robiąc jeszcze jedną pompkę i jeszcze jeden przysiad. Począwszy od takiego skromnego początku jego pragnienia stają się coraz większe dzięki czemu zaczyna traktować karate jako poważne wyzwanie, z którego może się wiele nauczyć o życiu.

    Jeden usiłuje zrozumieć kata i sens jaki za sobą niesie, inny natomiast staje do ciężkiego kumite, ucząc się, że małe guzy i siniaki są tak na prawdę rzeczą mało istotną, biorąc pod uwagę fakt, że stawką jest pokonanie samego siebie. Kumite w wielu sztukach walki mija się z rzeczywistością albo wcale nie istnieje, a przecież kumite należy traktować bardzo poważnie bo jest istotną rzeczą w treningu karateka. Powstaje pytanie, jak miałby prawidłowo reagować?, jeżeli nie był by do tego przygotowany. Jak człowiek może ocenić swoją odporność na ból i wysiłek. Mądrym doświadczeniem może się okazać sytuacja, w której uderzasz swojego przeciwnika z przekonaniem, że jest to kończący cios a on dalej stoi na nogach z szerokim uśmiechem na twarzy. Jak ktoś może myśleć, że wyjdzie cało z poważnej konfrontacji bez prawdziwego kumite.
    „Najlepsze ostrze jest wytwarzane w najgorętszym ogniu”
    Siła charakteru rozwija się dzięki ciężkim treningom i jest znana jako:
    „Osu No Seishin”
    Słowo Osu pochodzi od - oshi shinobu - co oznacza „Wytrwanie pod naciskiem”. Odnosi się to do naszej woli w dążeniu do granic wytrwałości, aby przetrwać każdy rodzaj napięcia. W jego najgłębszym znaczeniu słowo to staje się wieloznaczne i osobiste , usilna prośba do duszy aby stanąć do walki i przezwyciężyć słabostki ludzkiego ciała, które są wszystkim tak dobrze znane.